We wstępnej diagnostyce czerniaka podstawowym elementem umożliwiającym wczesne wykrycie zmian jest badanie skóry z dermatoskopią, jednak jedyną podstawą do prawidłowego rozpoznania jest badanie histopatologiczne materiału pobranego metodą biopsji wycinającej. Dopiero wynik badania histopatologicznego z oceną stopnia zaawansowania czerniaka pozwala na wdrożenie właściwego leczenia.

Badania histopatologiczne w różnicowaniu stopnia zaawansowania czerniaka

W przypadku występowania zmian skórnych z podejrzeniem czerniaka opcją z wyboru jest biopsja wycinająca. Służy ona potwierdzeniu rozpoznania mikroskopowego, a jednocześnie pozwala uzyskać informacje o czynnikach wpływających na rokowania oraz przebieg dalszego leczenia. Materiał uzyskany z biopsji poddaje się badaniom patomorfologicznym mikro- i makroskopowym w poszukiwaniu cech wymaganych w raporcie histopatologicznym, w tym m.in. grubości nacieku (wg skali Breslowa), obecności owrzodzenia i ognisk satelitarnych, marginesu obwodowego, fazy wzrostu i stopnia zaawansowania.

Przeczytaj również: Znaczenie testów genetycznych w diagnostyce nowotworowej: kiedy warto je wykonać?

U części chorych po biopsji wycinającej czerniaka należy wykonać biopsję węzła wartowniczego w celu oceny obecności mikroprzerzutów w węzłach chłonnych. Biopsja węzła wartowniczego to minimalnie inwazyjna metoda diagnostyczna, o niewielkim ryzyku występowania powikłań pooperacyjnych, która znacznie ułatwia określenie stopnia zaawansowania nowotworu – zauważa nasz rozmówca z HISTAMED DIAGNOSTYKA CONSILIO sp. z o.o. sp. komandytowa w Gliwicach.

Leczenie chirurgiczne czerniaka skóry

U osób chorujących na czerniaka postępowaniem z wyboru jest właśnie leczenie chirurgiczne. Radykalne leczenie pierwotnego ogniska choroby polega na doszczętnym wycięciu blizny po biopsji wycinającej z zachowaniem odpowiednich marginesów. Obecnie margines zdrowych tkanek poddawanych wycięciu podczas usuwania pierwotnego ogniska nie przekracza 3 cm. Dodatkowo w przypadku czerniaków o grubości do 2 mm nie usuwa się powięzi powierzchownej. U chorych po stwierdzeniu czarniaka podpaznokciowego zaleca się wykonanie amputacji dalszego paliczka.

Przeczytaj również: Wykorzystanie lasera w medycynie estetycznej

Jeżeli na podstawie biopsji cienkoigłowej powiększonych, klinicznie podejrzanych węzłów chłonnych stwierdzono przerzuty, wykonuje się limfadektomię, czyli usunięcie węzłów regionalnych. Takie postępowanie wskazane jest również u chorych w przypadku stwierdzenia przerzutu w wartowniczych węzłach niepodejrzanych klinicznie spływów chłonnych. Obecnie dzięki możliwości śródoperacyjnej histopatologicznej oceny węzłów wartowniczych możliwe jest usunięcie regionalnego układu chłonnego w czasie jednej operacji, co skraca czas oczekiwania na leczenie uzupełniające.

Przeczytaj również: Usuwanie blizn – kilka popularnych metod